Św. Norbert

 

 

6 czerwca uroczystość
Św. O. Norberta Biskupa
Założyciela Zakonu Premonstrateńskiego

Norbert urodził się około roku 1080 w Nadrenii. Był kanonikiem w Xanten. Pragnąc życia ściślej opartego na Ewangelii, w roku 1120 założył wspólnotę kanoników regularnych, z której rozwinął się Zakon Premonstratensów. W roku 1126 mianowano go arcybiskupem Magdeburga; pracował nad odnową życia kościelnego. Zmarł w Magdeburgu 6 czerwca 1134 roku.

 

 

Czytanie liturgiczne z życia św. Norberta, biskupa

Wielki wśród możnych, mały wśród ubogich

sn_norbert.jpgNorbert słusznie zaliczany jest do tych, którzy ze szczególną skutecznością wprowadzali reformy gregoriańskie. On pierwszy troszczył się o wychowanie duchowieństwa oddanego życiu prawdziwie ewangelicznemu i apostolskiemu w czystości i ubóstwie; takiego duchowieństwa, które przywdziewa „szatę i ozdobę nowego człowieka", to jest strój duchowny i kapłańską godność, które stara się postępować według wskazań Pisma św., mając Chrystusa za przewodnika i wodza.
Do kapłanów zajmujących w klasztorze miejsce Apostołów dołączył, wzorem pierwotnego Kościoła, tak wielką liczbę wiernych, mężczyzn i kobiet, iż zdaniem wielu, nikomu od czasów apostolskich w tak krótkim czasie nie udało się zdobyć dla Chrystusa tylu pragnących życia doskonałego.
Jako arcybiskup Magdeburga polecił swoim współbraciom głoszenie Chrystusa wśród Łużyczan. W swej diecezji starał się zaprowadzić reformę wśród duchowieństwa pomimo poruszenia i zamieszek wśród ludu.
Szczególne jego wysiłki zmierzały do osiągnięcia i rozwijania jednomyślności pomiędzy Stolicą Apostolską a Cesarstwem przy zachowaniu niezależności Kościoła w obsadzaniu stanowisk kościelnych. Toteż papież Innocenty II pisał doń: „Stolica Apostolska z całego serca raduje się Tobą jako swym najwierniejszym synem". Cesarz z kolei ustanowił go wielkim kanclerzem państwa.
Wszystkiego tego dokonał dzięki swej nieustraszonej wierze: „Norbert wyróżnia się wiarą - mówiono - podobnie jak Bernard z Clairvaux miłością"; także dzięki ujmującemu sposobowi bycia „był wielkim wśród możnych, małym wśród ubogich, dla wszystkich uprzejmym"; wreszcie dzięki szczególnemu darowi wymowy „niósł gorejące Boże słowo, które paliło wady, rozwijało cnoty, napełniało mądrością dusze odpowiednio usposobione". Wpatrzony w Boże sprawy rozważał je ustawicznie i nieustraszenie głosił.

Modlitwa
Boże, Ty sprawiłeś, że święty Norbert, biskup, odznaczył się w służbie Kościoła duchem modlitwy i pasterską gorliwością, f za jego wstawiennictwem daj swojemu ludowi pasterzy według Twojego Serca, * aby go prowadzili do zbawienia. Przez naszego Pana.

W ikonografii ukazywany jest św. Norbert w stroju biskupim, w mitrze, z krzyżem w dłoni, z Matką Bożą podającą mu białą szatę. Jego atrybutami m. in. są: anioł z mitrą, diabeł u stóp, gałązka palmy, kielich, model kościoła, monstrancja, pająk.

 

Św._Norbert_jaśniejszy_P4020732_.jpg

Św. Norbert, biskup w stylu barokowym, kamienna figura na bramie głównej – dzwonnicy (1780 r.) Klasztoru Sióstr Norbertanek w Imbramowicach.

 

_MG_8212.jpg

Św. Norbert, biskup, figura na dziedzińcu klasztornym sióstr norbertanek w Imbramowicach.

 

_MG_5331.jpg

Św. Norbert, biskup

 

_MG_1538.jpg

Św. Norbert, apoteoza Najświętszego Sakramentu – fresk sklepienny świątyni klasztornej w Imbramowicach.

 

_MG_5501.jpg

Relikwiarz Św. Norberta, biskupa

 

_MG_5370-2.jpg

Św. Norbert, biskup. Figura w stylu rokoko.

 

_MG_2262_1.jpg

Św. O. Norbert przyjmuje regułę z rąk Św. O. Augustyna. Ołtarz boczny świątyni klasztornej w Imbramowicach

 

_MG_7988.jpg

Święci Ojcowie: Norbert i Augustyn, regułodawca

 

_MG_7994.jpg

Św. Norbert, biskup, obrońca Najświętszego Sakramentu

 

_MG_7766.jpg

Św. Norbert, biskup i pierwsi Święci Norbertańscy 

 

ŚN_NORBERT_medaliki.jpg

Kolekcja medalików Św. Norberta, biskupa